Je bekijkt nu 15 May – Castronuño

For an English version, please scroll down

Gistermiddag samen met Christian nog de imposante kerk van Nava del Rey bezocht. Een enorme kerk voor toch wel een klein dorpje met gigantische zuilen. In onze Casa Rural Doña Elvira (best een aanrader, mocht je hier ooit komen) is de uitbaatster in opperste staat van stress, want er is vanavond een event met 40 gasten. Dat betekent helaas dat de twee eenvoudige pelgrims onderaan haar prioriteitenlijstje staan. De keuken gaat sowieso pas om 21 uur open. Het wordt een plato combinado vrees ik. Er hangt een reusachtige TV in het restaurant waar het uiteraard het Songfestival op wordt vertoond. Bij de 40 gasten van het evenement vanavond moeten we echter zeker 10 kinderen van onder de 10 jaar optellen die van hun ouders vanavond de vrije hand gekregen hebben en daar gaarne gebruik van maken door voortdurend gillend door het restaurant te rennen, links en rechts stoelen en tafels omgooiend. Nou ja, we wisten toch al dat Oekraïne zou gaan winnen! Bovendien willen we morgen vroeg starten voor een vrij pittige etappe van Nava del Rey naar Castronuño. Niet heel ver, 20 kilometer, maar met een paar pittige klimmetjes erin.

Om 07:30 uur vanochtend op pad. Het is vrij koel en dat zou het gelukkig de hele dag blijven. Mooi maar niet heel opwindend landschap; een beetje zoals gisteren. De klimmen zijn best gemeen en vandaag heb ik eigenlijk voor het eerst last van mijn voeten. Halverwege komen we in Siete Iglesias de Tranbancos. Anders dan de naam van het dorp doet vermoeden is er slechts één kerk. Verder is er niets dus we blazen even uit op een bankje voor de kerk.De uiterst vriendelijke pastoor ziet ons en nodigt ons uit om de kerk te bezichtigen. Dat doen we.

Dan weer verder naar Castronuño. Daar vervoegen we ons bij Bar Sevilla. Er is namelijk in Castronuño geen enkel onderkomen behalve de Albergue de Peregrinos. Een paar dagen geleden heb ik met de gemeente gebeld en de behulpzame dame verzekerde mij dat alles goed zou komen als ik naar Bar Sevilla zou gaan. En dat klopt. De waard belde iemand en al heel snel kwam Mar van de tourist office ons halen om ons naar de Albergue te brengen. Het is niet de Ritz maar het ziet er keurig uit. Enige probleem is dat ik geen slaapzak heb. Nou ja, ik zal niet doodvriezen!

Huge pillars in the church in Nava del Rey
Church in Nava del Rey
Looking back at Nava del Rey
Church in Siete Iglesias
Castronuño here we come!
It’s not the Ritz, but it’s fine!

 

 

Yesterday afternoon Christian and I visited the church in Nava del Rey. Quite a big church for such a relatively small town. The church had enormous pillars. In our Casa Rural Doña Elvira, the owner and staff are in a state of excessive stress, because there will be an event tonight with over 40 guests. Unfortunately this implies that the two simple pilgrims are at the bottom of everyone’s priority list. The kitchen opens only at 9 pm anyway. So it’s a plato combinado again I ‘m afraid.

There is a huge TV showing the Eurovision Songcontest, which was impossible to follow.

To the 40 guests of the event one must add at least a dozen children below the age of 10. All parents decided that it was free for all tonight and that parental supervision was switched off. The children gratefully accepted this concept and so they were constantly running through the restaurant yelling on top of their voices, turning over chairs and tables left and right in the process. Well, we knew Ukraine was going to win anyway. In addition we want to have an early start because tomorrow’s stage has some mean climbs in it.

So we leave our Casa Rural at 07:30 heading for Castronuño, which is 20 kilometers away. The weather is cool and fortunately it will stay that way all day. The scenery is beautiful but not very exciting; a bit like yesterday. Actually, some climbs are pretty mean and for the first time on this trip my feet are hurting.

Halfway we find the village of Siete Iglesias de Tranbancos. Contrary to what one would expect, this village only has one church! There is nothing else, so we have a short rest on a bench opposite the church. The padre sees us and invites us to visit the church, which we of course do.

On to Castronuño. There we head for Bar Sevilla. The point is that there are no lodgings in Castronuño at all, except the Albergue de Peregrinos. When I called the municipality earlier this week, the friendly lady told me that I should go to Bar Sevilla and then everything would be fine. And so it was. The bartender made a call and soon Mar from the tourist office came to pick us up and take us to the Albergue. Well, it’s not the Ritz but it looks fine. The only problem is that I don’t have a sleeping bag, but I guess it’s won’t freeze to death tonight.