Na een werkelijk comateuze nacht weer een prachtige dag! Ik word wel verwend. Langdurige douche en een goed ontbijt. Vandaag een vrij korte en, naar zal blijken, redelijk vlakke etappe. Niet slecht na drie bergetappes! Eerst nog een klimmetje en dan het bos in. Geen goede aanduidingen dit keer en opeens sta ik voor en bospad met de dreigende mededeling: chasse prive – acces interdit. Ik wil niet graag tresspassen en nog minder graag een schot hagel in mijn kont, maar teruggaan is echt geen optie. Dus maar hopen dat het jachtseizoen is afgelopen dan wel dat men mij niet voor een hert aanziet. In ieder geval roep ik de bescherming van Sint Jacob in! Ik kom veilig door het private jachtterrein, maar later hoor ik aan beide oevers vam de Maas een hoop geknal. Jachtseizoen is dus nog open…….
Vanochtend even gebeld met onze dochter Pavine in Juneau, Alaska. Om 00.01 uur haar tijd om haar te feliciteren met haar verjaardag. Ze is wel erg ver weg en we missen haar erg. Happy Birthday, schat!
Het grootste deel van de tocht gaat langs de oevers van de Maas. Wel mooi maar soms ook wel een beetje saai. Gelukkig is er wat meer horeca open en ik geniet – met schoenen uit – van een omelette au jambon et fromage met een cola zero. Twee jongemannen vragen mij waar ik vandaan kom (“Aarlem”, die zoeken ze op met hun smartphone) en waar ik naar toe ga (“Santiago de Compostela”, die zoeken ze ook op) en dan kijken ze op de kaart van Europa en schudden hun hoofd. Gaat u dat echt helemaal lopen? Als ik dat bevestig, zegt een van hen: vous etes fou ou courageux! Ik houd het maar op het eerste. Zo heb je leuke gesprekken en wordt mijn zeer roestige Frans iedere dag weer wat beter.
Daarna door naar Sclany (nooit eerder van gehoord) even na Andenne (idem). Wat wel erg opvallend is sinds ik door Belgie loop is dat werkelijk iedereen je groet met een welwillend ‘bonjour”. Kom daar maar eens om in Nederland. Morgen: Namur!
