Het leek er gisteren op dat ik een griepje te pakken had en dus mocht ik van mezelf tot 05:30 uur uitslapen. Om klokke vijf werd ik wakker en voelde me topfit. Toch nog even blijven liggen. Om 06:15 uur het pand verlaten, zonder ontbijt. Op de route zijn echter volop tentjes en bovendien heb ik nog een banaan en een muesli-reep in mijn ransel, dus ik zit goed.
Nog even langs de kathedraal om de weg weer te vinden.
Daar tref ik pa en zoon Danny uit New York. Zo’n leuk idee om een stuk Camino met je zoon te doen. Dat wil ik ook! Nu Andreas en Constantijn nog!
Op weg naar de stadsgrenzen komen we nog langs het Parador San Marcos waar Erzja en ik zulke goede herinneringen aan hebben. Het Parador wordt gerenoveerd en is helaas voorlopig gesloten.
León, zo’n mooie stad maar de Camino in én de Camino uit León zijn geen pretje. Industrie gebieden. Na circa 8 km moet je een keuze maken: rechtdoor naar Villadangos del Paramo of linksaf naar Villar de Mazarife. De laatste route is wat langer (circa 2 km) maar mooier. De MiamMiam Dodo schrijft over de route naar Villadangos dat vele pelgrims “sont tués de chagrin”. Het wordt dus de lange route. Die is prachtig. Het weer werkt ook mee; bewolkt in de ochtend en zonnig in de middag. Topdag!
Ik kom pa en zoon Danny bij iedere stop tegen; het is een goed duo. Danny jr. is pas 17 en laat zich niet kennen! Hij is denk ik nog in de groei want bij iedere stop worden er reusachtige bocadillos of kippenbouten besteld, die hij dan in een oogwenk naar binnen timmert. Renée uit Florida en Anna uit Dublin kom ik ook weer tegen. Hun tempo kan en wil niet bijhouden! Ik weet niet hoe ze het doen.
Het is pas 12:45 uur als ik al in Villar de Mazarife aankom. Vandaag liep ik echt als een jonge God! Mijn rugzak woog niets, mijn voeten, knieën, enkels en heupen vonden alles best en er is dus weer veel gezongen onderweg. Hoe kan dat nou? Diezelfde rugzak woog gisteren een ton en het gansche lichaam piepte en kraakte gisteren als een museumstuk! Een raadsel. En ik ben echt niets vergeten in mijn hotel vanochtend.
Aan de botanici onder u nog de volgende vraag: vandaag zag ik voor het eerst de witte bloemetjes op onderstaande foto. Weet iemand wat dat zijn?
De herberg in Villar de Mazarife is niet veel bijzonders en belachelijk duur. Maar goed, de weg ernaar toe was mooi.
Het dorpje stelt op zich ook niet heel veel voor. Een paar restaurantjes en een supermarktje. Maar, een pelgrim heeft verder ook niet veel meer nodig. Morgen wordt het pittiger: 28.5 km naar San Justo de la Vega. Dat wordt om 06:00 uur verzamelen rond de vlaggenmast voor appèl!
