Je bekijkt nu 30 April – A Cockroach Welcome in Tembleque

For an English version, please scroll down 

Voor ik begin nog een dringende oproep aan een ieder die dit leest om ruimhartig te doneren aan de Antoni van Leeuwenhoek Foundation. Mijn doel is om EUR 7.500 op te halen. Daar zit ik nog erg ver van af! Als je bij My Charities op deze website kijkt, kun je met 3 muisklikken doneren. Veel dank alvast!

Gisterenavond samen met Gerhard gegeten in Bar El Deportivo. Erg sportief zijn ze daar kennelijk niet, want er werd zonder enige rem waanzinnig gepaft daar. Maar het was een genoegelijke avond! Gerhard is een mens in wiens gezelschap een ieder graag verkeert, denk ik. Onze zeer attente en vriendelijke gastheer, Juan, vroeg vanochtend aan Gerhard wat zijn beroep is of was geweest en Juan fleurde zichtbaar op toen hij hoorde dat Gerhard priester is. Hoopvol wendde hij zich tot mij en was zichtbaar teleurgesteld toen ik hem niet kon bevestigen dat ik ook een prelaat was. Toch leuk dat hij even dacht dat ik ook een dienaar Gods was.

De reis gaat vandaag naar Tembleque, via Villacañas. In totaal bijna 28 km, volledig direct langs de CM-410, die ik gisteren ook een heel stuk heb moeten volgen. Het weer is goed, maar de route is wel een beetje saai zo langs een provinciale weg.

In Tembleque heb ik geboekt in A Posada, dat stelt een 3 sterren status te hebben. Na het herhaaldelijk luiden van het belletje op de receptie balie komt een morrende mevrouw die mij een keycard geeft. Die niet werkt, dus weer terug naar de receptie en weer bellen. Ze doet iets met de keycard en dit keer loopt ze mee en zwaait triomfantelijk en met een wijds gebaar de deur open en wordt ik toegezongen door een vrolijk quintet kakkerlakken. Nou ja, 3 zijn er dood en het resterende duo maakt zich haastig uit de voeten. Ach ja, zegt de mevrouw, het is weer het seizoen aan het worden. Als ik insisteer op een andere kamer vindt ze dat een beetje kinderachtig, maar stemt desondanks daarmee in. Ik krijg de sleutel van een kamer die vermoedelijk vroeger, maar nog niet zo héél lang geleden, als sigaren proeflokaal heeft gediend. De rook en nicotine zit 10 centimeter diep in het behang. Ik neem de kamer en doe het raam open. Alles is beter dan kakkerlakken!
Ik ga hier niet eten vanavond!

It’s getting a bit hilly

 

Beautiful flowers along the way

 

Time for a rest

 

Again some windmills

 


Before I start, could I again ask you to consider donating to Cancer Care Jávea? Please go to My Charities on this website to see how you donate. When making a payment please quote “Berend Camino”. Thank you!

Yesterday night dinner in Bar El Deportivo, together with Gerhard. I can’t say they were very sporty because it appeared that everyone was smoking without restraint! Nevertheless a very nice evening. Gerhard is one of those persons whose company will be appreciated by everyone.

Our extremely friendly host, Juan, asked Gerhard this morning what his profession is or has been and he was visibly excited when Gerhard told him that he’s a priest. He then turned expectingly to me and there was disappointment in his eyes when I couldn’t confirm I was a clergyman as well. Still, nice to know he thought I was a prelate too.

Today the target is Tembleque, via Villacañas. 28K in total. Unfortunately completely alongside the CM-410, which I had to follow yesterday as well. The weather is fine but the route is somewhat boring, this close to a provincial highway.

I have a room in Tembleque in A Posada, which boasts the 3 star status. After playing the little bell at the reception desk for some time, a grumbling lady gives me a keycard. Which doesn’t work, so back to the reception and playing the bell again. She does something with the keycard and accompanies me to my room. The keycard works and triumphantly and with a broad gesture she swings open the door….. and a quintet of cockroaches is singing a welcome song. Well 3 are dead and the remaining duo scurries away. Well, the lady says, it’s the start of the cockroach season again.

When I nevertheless insist on another room, she does find this a bit childish but succumbs to my persistence and hands me the key to another room. My new room must have been used, not too long ago, as a cigar tasting venue. Smoke and nicotine must be deeply embedded in the wallpaper. I decide not to go back again and accept my fate and open the windows. Anything is better than cockroaches!

I don’t think I’ll stay for dinner, though!