Het was wel een grappig verblijf in Le Jardin de la Meuse. Mooi gerestaureerd manoir met een enorme tuin tot aan de oever. Ik was de enige gast en de eigenares kookte een goede spaghetti bolognese, waarvoor zij, naar de volgende ochtend bleek, een pittig prijsje rekende. Had ik maar als echte Ollander eerst moeten vragen wat de kosten dezes zijn. Eigenlijk durfde ik niet naar Ajax-Juventus te gaan kijken omdat ik vreesde dat de droom zou eindigen. OK toch de TV aan en met mezelf afgesproken dat ik dat ding uit zou zetten als het 2-0 zou staan. Wat een wedstrijd! Ik ben sinds 1964 een echte Ajax fan en heb natuurlijk de Europa Cup zeges in de jaren 70 van de vorige eeuw en de CL winst in 1995 nog op het netvlies maar dat ze zo knap zouden voetballen had ik niet verwacht! Wat een feest. Te laat gaan slapen! Het bed was overigens bizar hard: een matras op houten pallets. Echt waar! Wie verzint dat? Vandaag een etappe die korter is dan ik dacht; geen 23 maar slechts 18 km. Maar met hele steile stukken (15% stijging is echt stevig!) door bosch en dal. Het weer valt tegen; nevelig, vochtig en warm. Iedereen kent dit soort dagen wel in de Ardennen.
Na de rustige etappe van gisteren is het weer even wennen voor de benen en mijn kuiten protesteren heftig als ik tegen 2 uur (toch weer bijna 5 uur gelopen) Namen binnen wandel.
Gelukkig is het hotel op de route en ook nog design en hip! Na een snelle lunch voorover in bed gevallen. Morgen en overmorgen moet ik fit zijn want via Dinant naar Givet (in FRANKRIJK!); totaal 44 km.
Het is vandaag een bijzondere dag: het is 35 jaar geleden dat Erzja en ik elkaar voor het eerst ontmoetten!
