Je bekijkt nu Eindelijk de grens over!

for English: if any anglophone would appreciate an English version, please send me a mail at berend@itsalongway.nl and I’ll be happy to provide one!

Vroeg op pad! Uitchecken om 08:20 en toen ik me omdraaide en naar de uitgang liep, riep het meisje van het hotel “ooooh de schelp, gaat u naar Santiago?” Ik zei nog grappig “ nou niet vandaag” maar ze stond er op me een banaan mee te geven. Ik had er al een van het ontbijtbuffet gejat (raar eigenlijk: daar opeten is OK, maar in je zak stoppen voelt toch als pikken!). Na 10 minuten versnelde een oude baas zijn pas om te vertellen dat hij de tocht vamaf St. Jean gedaan had met vrouw en drie broers. Het begon toch te kriebelen, zei hij, toen hij mij zag lopen, maar hij vond zichzelf nu te oud. In Belgie werd ik begeleid door een man op een fiets die de tocht vanuit Achel met zijn zoon gedaan had . Dat was iets bijzonders om met je zoon te doen. En dan die lieve vrouw, dik in de 70, die op een kruising bleef staan met haar auto en mij wenkte.

“Waar zijt gij naar toe aan het stappen?”

”Vandaag naar Peer, mevrouw, maar het doel is Santiago”

Ze kreeg tranen in haar ogen, pakte mijn hand en zei” Toen ik u zo zag stappen, dacht ik al dat is een bedevaartganger, ik zal voor u bidden!”. Wat lief en aandoenlijk!

Via Achel naar Peer is niemandsland. Dichtgetimmerde cafe’s en bedrijven. In Achel gaat het nog wel en Peer is best een leuk stadje (Hotel De Boskar en aanpalend restaurant echt prima!) maar de weg er naar toe……

Veel gelopen langs provinciale wegen. Op 10 km 4 kruizen voor doodgereden kinderen. Die Belgen scheuren echt als debielen en de fietspaden zijn 40 cm breed, zonder afscheiding met de racebaan. Depressing! Vandaag 28 k gelopen. Even genoeg. Morgen 22 k naar Genk!