Dat klinkt als een hele chique banque: Bourriot-Beegonce, waar men alleen terecht kan met een vermogen van tenminste 8 cijfers voor de komma, maar het is een piepklein dorpje met een bar-tabac (vandaag, zaterdag, gesloten), en verder niets. De weg ernaar toe is eerst een stukje als gisteren, kaarsrecht met prima asfalt waar je echt goed op loopt. Na een tijdje gewoon een vrijwel rechte lijn door het bos, zonder asfalt. Dat loopt eigenlijk beter.
Na de regen van gisteren, vandaag een heel warme dag met temperaturen boven de 30 graden. Onderweg geen enkele nederzetting, dus proviand (baguette/sandwich en bananen) en véél water mee voor onderweg.
Vandaag wordt ik ook feestelijk welkom geheten in Les Landes; zie hoofdfoto.
Wie mijn verslag van 20 juni gelezen heeft en benieuwd is hoe zo’n hut van La Palombière er eigenlijk uitziet, volgt hier een foto.
Enige weken geleden zat ik op een bankje bij een kerk ( ik weet echt niet meer hoe dat dorpje heet; het was vóór Gargilesse) toen ik werd aangesproken door een mevrouw die op de fiets langskwam. Ze vroeg me “allez-vous á St. Jacques?”, met zo’n direct herkenbaar Nederlands accent, dat ik alleen uit beleefdheid nog zei “est-ce-que vous êtes Néerlandais?”. Nou dat was ze en ze vertelde dat ze dat ook ooit nog eens wilde ondernemen. Op weg vandaag zag ik een wandelaar voor me; een heel stuk voor me, maar het leek een pelgrim. Ik versnelde mijn pas. Ik zag een rugzak en een hoed en toen ik dichterbij kwam zag ik dat het een vrouw was, maar geen pelgrim want ze had slechts een simpel rugzakje. Toe ze stopte en tegen me zei “allez-vous à St.Jacques?” kon ik meteen zeggen “ja mevrouw, maar dat weet u al een tijdje”. Ze had me kennelijk niet herkend. Maar wat een toeval nu weer! Het was vlak voor Bourriot-Bergonce dus we hebben samen dat stuk gelopen. Ze doet een paar dagen stukken van de Camino en haar man rijdt dan met een camper achter haar aan en staat dan tegen lunchtijd langs de weg en tegen 16 uur bij het eindpunt van die dag. De piepers staan dan al te pruttelen. Ja zeg, dat geldt allemaal niet!
Tegen 16:30 uur kom ik in Bourriot-Bergonce aan bij mijn Chambre d’hôtes “La Maillade”. Keurige kamer met eigen badkamer en WC. Bij andere adressen schuif je meestal bij de gastheer en/of -vrouw aan, maar hier werd op de veranda een tafeltje neergezet voor een diner voor één persoon en een karafje wijn. Dus geen Franse conversatie-les vandaag.
Het was erg warm vandaag en de 23 km zijn me in die hitte niet meegevallen. Morgen wordt het 35 graden en heb ik 27 km op de agenda staan. Dus vroeg naar bed en vroeg op want ik wil om 07:30 uur starten.
