Ik heb bijna de klok rond geslapen als ik om 07:00 uur wakker word. De meteo heeft gelijk: de zon schijnt. Na gisteren 26 km in de regen gelopen te hebben, is er vandaag eindelijk weer uitzicht op een dag lopen in mooi weer! Vandaag 19 km naar Lac Sauvin. Gelukkig kon ik via de uitbater van het vakantie-parkje croissants en pains-au-chocolat bestellen, die hij braaf om 08:00 uur komt afleveren.
Even later, na een warme douche, loop ik alweer. Met vochtige sokken in natte schoenen, maar de lucht is blauw, mijn trekking poles tikken weer lustig op de weg en mijn rugzak piept en kraakt weer zijn vertrouwde ritme. Buiten Cravant gaat het meteen weer steil omhoog, maar dat doet me niks! Ik voel me superfit na een goede nachtrust en de depressie van gisteren is alweer overgedreven! Ik loop door een prachtig bos langs de rivier de Cure (weet u het nog? Een rivière is een rivier die in een andere rivier of een meer uitmondt; een fleuve mondt uit in de zee of de oceaan). Hieronder een opgewekte mededeling van een eenzame pelgrim.
AD51D4B7-3AEF-42DA-AB02-69E055E9E1C5
De route loopt via Accolay en drie dorpjes aan de Cure: Lucy, Bessy en Arcy, allen met de toevoeging “sur-Cure”. In Accolay snak ik naar koffie, maar de Auberge de la Fontaine is gesloten. Als ik door een raam van de keuken naar binnen gluur, zie ik wel iemand lopen. Ik tik op het raam en als hij komt vragen wat ik wil en ik vraag of ze open zijn voor een pelgrim, zegt hij lachend dat ze gesloten zijn maar dat ze voor een pelgrim wel een uitzondering willen maken. Heerlijke café grande met een coka zero!
De route is verder mooi maar de dorpjes verder stil en verlaten. Er is niets te beleven. Plotseling sta je dan voor een prachtig kasteel.
Het staat niets eens te koop en is in zwaar verval. Je zou dan graag willen weten wat de geschiedenis van dit kasteel is. Ooit klonk hier muziek, werd er gedanst op de tuinfeesten en was hier rijkdom. Wat is er gebeurd dat het kasteel er nu zo bij staat? Er is helaas niemand aan wie ik het kan vragen.
Onderweg een bordje: nog 2024 km naar Santiago. Dat betekent dat ik de eerste 1000 km in ieder geval achter de rug heb!
Als ik in Lac Sauvin aankom, tref ik daar een mooie oude boerenhoeve met drie grote party-tenten met wapperende zijflappen.
Iets verderop staat een echte rood met geel gestreepte circustent. Wat is dit nu weer? De contactpersoon Olivier komt naar buiten en begeleidt mij naar de boerenhoeve. Dat is nu een soort jeugdherberg met 60 slaapplaatsen, een enorme keuken met lange tafels en een soort gemeenschappelijke ruimte met een oude piano. Hij zegt mij dat ik geluk heb: er zijn nu geen andere gasten en ik krijg een kamertje waarin twee kleine bedjes staan. Alle andere kamers zijn voor 6 of 8 personen (stapelbedden).
Hij vertelt ook dat er maandag een groep scholieren komt en alles dan volzit. Ze blijven een hele week om een project te doen. Pfffff…… gelukkig blijft me een verblijf in een jeugdherberg met 60 gillende tieners bespaard.
Het arrangement omvat behalve een ontbijt ook een maaltijd en omdat ik alleen ben, nodigt Olivier mij ben hem uit. Hij woont pal naast de boerenhoeve in een mooi oud huis. Met ook weer een partytent met daarin een eettafel met 4 stoelen, twee gezellige fauteuils, een bureau en een enorme verzameling bric-á-brac. Olivier maakt zich er niet van af: meloen met ham, pasta met kip en een heerlijke sauce, fromage en appeltaart. Daarnaast schenkt hij met gulle hand wijn.
We kletsen over van alles; hij is eind vijftig en zit hier al 34 jaar deze instelling te runnen (met een handvol vrijwilligers); veel groepen scholieren waarmee onder andere een kindercircus programma wordt ingestudeerd(vandaar de Tony Boltini tent op het terrein). Echt een genoegelijk avond met een buitengewoon aardige man. Merci, Olivier!
