30 april blijft toch voor mij Konginnedag. Voordeel is dan ook dat er op Koninginnedag geen opstootjes zijn, er geen vrijmarkt is en niemand bedwelmd door lachgas bedwelmd raakt. Mooie feestdag!
Gisteren, gedurende de nacht, ontpopte Harry zich als een snurker. Ik mag wel zeggen een zware snurker. Na enkele uren naar zijn gezaag te hebben geluisterd, overwoog ik serieus om Harry om te brengen. Er bleven slechts enkele opties over: wurgen met blote handen of smoren met een kussen. Dat laatste trok het meest, maar ik zag toch te veel op tegen de formaliteiten. Dus een vrij doorwaakte nacht na zo’n zware dag.
Het probleem in dit gebied is dat je de etappes moet richten op de overnachtingsplekken die beschikbaar zijn in bepaalde dorpjes. Tussen de dorpjes (en in sommige dorpen zelf) wordt gewoon geen accomodatie aangeboden. Omdat we gisteren een stuk verder dan de standaard etappe (naar Germaine) gelopen hadden, was nu de keuze tussen een korte etappe (12 km) naar Moussy of een lange naar Montmort(31 km). Harry en ik waren het snel eens: de korte en dan via Epernay voor een fatsoenlijke lunch. Wel een kippeneindje, maar dat was echt wel prima na de lange etappe van gisteren. Epernay is leuk om doorheen te wandelen. Heerlijk geluncht (met wijn) bij Brasserie de Paris en toen op ons gemakje door naar Moussy. Toch maar weer een kamer met twee bedden genomen nadat Harry mij toestemming had gegeven hem om te brengen als hij weer zou snurken. Onderdak in Auberge Champenoise in een kamer met een twijfelaar en een eenpersoons-bed. Harry, even schuldbewust als genereus, staat erop dat ik de twijfelaar neem. Ik ook!
Na een coupe de champagne een voortreffelijke middagdut. Heerlijk gegeten ook nog, dus alles OK. Ben wel een beetje bezorgd over de linkerknie die toch wel blijft zeuren. Morgen 20 km naar Montmort. Berg op!
