For an English version, please scroll down
Op 30 mei met de bus van Madrid naar Astorga. Ik was ruim op tijd in het gigantische busstation aanwezig en dat was maar goed ook omdat niet erg duidelijk staat aangegeven welke bus van welke gate vertrekt. Maar goed, na enig onderzoek zat ik om 10:10 uur bij gate 7 braaf te wachten op de bus van 11:00 uur. Een mooi moment om even FB te checken. In alle rust totdat ik tussen alle filmpjes even op mijn horloge keek en bijna een hartstilstand kreeg toen het 11:04 uur aanwees. Als door een adder gebeten vloog ik, waarschijnlijk tot vermaak van de andere wachtenden, overeind en grabbel in paniek mij spullen bij elkaar in de overtuiging dat ik door zo stom naar filmpjes te kijken de bus gemist had. Pfff, gelukkig was deze ALSA bus vertraagd.
De rit naar Astorga bracht veel herinneringen terug aan de Camino de Levante omdat, al dan niet met tussenstop, veel plaatsen worden aangedaan waar ik heb gelopen, zoals Arévalo, Ataquines, Medina del Campo en Nava del Rey. Veel plekken herkende ik en ik moest vaak aan Christian denken.
In Astorga is het koud en winderig. Een wandeling door de stad is een prima tijdverdrijf en dan is het wachten op Wally, die om 21:45 uur zou moeten aankomen in de bus vanaf het vliegveld Madrid. Ook hier wat vertraging. Als ik haar bij het busstation tref, 3 jaar nadat we in 2019 best veel samen hebben gelopen, is het een warm weerzien. We drinken in een bar nog een glas wijn voordat ik Wally naar haar hotel begeleid.
De volgende ochtend spreken we af voor het ontbijt op het centrale plein van Astorga. We bezoeken het Palacio Episcopal (Museo de los Caminos) – voor mij de derde keer maar het blijft prachtig- gebouwd door Gaudí en bespreken hoe we de tocht naar Santiago ongeveer zullen indelen.
Morgen willen we vroeg starten op onze etappe naar Rabanal. Dat is niet heel ver (21 kilometer) maar met best wat stijging. Overmorgen naar het hoogste punt van de Camino Francés (na de Pyreneeën), El Cruz de Ferro!
On May 30 by bus to Astorga. I arrive early at the enormous bus terminal, which makes sense because it’s not very clear which bus departs from which gate. After some investigation, however, I was seated at gate 7 by 10:10 am waiting for the 11:00 am bus to Astorga. Ample time to go to FB and see some funny videos. Nice and easy until I check my watch, between two really hilarious videos, and see to my shock that it’s 11:04 am. Although cardiac arrest was imminent I jump out of my seat, as if bitten by a vicious viper, and grab my stuff in panic convinced that I missed my bus because I was absorbed in these silly videos. This all to the amusement of other waiting passengers. Pfff, luckily this ALSA bus was delayed.
The trip to Astorga brought back a lot of memories of the Camino de Levante because the bus drove through a number of villages where I stayed and walked, such as Arévalo, Ataquines, Medina del Campo and Nava del Rey. I recognized many spots and I thought of Christian many times.
It’s cold and windy in Astorga. A walk through town is an excellent way to spend the afternoon and then I wait for Wally to arrive at 9:45 pm. Her bus from Madrid Airport is delayed as well.
When I meet her at the Astorga bus terminal, almost 3 years after we hiked together quite some days in 2019, it is really a warm reunion.
Before I accompany Wally to her hotel we have a glass of wine in a bar.
The next morning we meet for breakfast at the main square. We visit the Palacio Episcopal (Museo de los Caminos) built by Gaudí. For me it’s the third time, but I’m still in awe by the design and beauty. We also discuss how we are going to organize our hike to Santiago.
Tomorrow we want to start early for our walk to Rabanal. It’s not very far, just 21 kilometers, but with quite some ascent. Then, the day after tomorrow, we are going up to the highest point of the Camino Francés (except for the Pyrenees), El Cruz de Ferro!
