Je bekijkt nu 16 May – To Toro!

For an English version, please scroll down 

De Albergue in Castronuño was niet The Ritz, maar echt prima. Brandschoon, 9 slaapplaatsen, 2 badkamers. Geweldige douches en…….verwarming! Dus ben ik niet doodgevroren en heb vanochtend na een diepe slaap van 8 uur (Christian snurkt niet, dus hij leeft nog en laat u hartelijk groeten) een heerlijke warme douche gehad. Te lang natuurlijk, waardoor Christian even op me moest wachten. Het duurt altijd even voordat deze oude pelgrim al zijn zooi weer in de juiste volgorde in zijn rugzak heeft gepropt. Maar goed, om 07:15 aan de wandel. De eerste 8 km op en neer. Vervolgens komen we aan in Villafranca de Duero; daar zijn twee bars, Bar Bravo (gesloten) en Bar Avenida. De laatste is geopend en, voorwaar, daar zitten twee pelgrims. Het zijn Spanjaarden en ik begin gretig een gesprekje. Hun dialect, met grote snelheid uitgesproken, is voor mij niet te volgen. Dus ik vertel maar dat ik holandés ben en Christian aleman en dat we de Levante doen. We knorren wat over en weer, lachen vriendelijk en wensen elkaar buén camino.

Daarna, we hebben na Villafranca nog 16 km te gaan, is de etappe geheel vlak tot de dodelijke klim van 2 km uit het dal van de Duero omhoog naar Toro. We maken een kleine omweg zodat we minder langs een weg hoeven te lopen en dicht langs de Duero kunnen lopen. En dan zien we Toro liggen op een soort steile bergkam. Mooi gezicht voor de toeristen, maar voor de reeds vermoeid geraakte pelgrim een vreselijk vooruitzicht!

We volgen de rivier en steken deze over via een prachtige stenen brug en kort daarna begint de beklimming. Stijgingspercentage 14% en dat bij inmiddels 30 graden. Ik kan Christian niet meer bijhouden en moet diverse malen even, op mijn stokken leunend, stilstaan om een acute hartstilstand (geintje) te voorkomen. Dan het laatste stukje naar ons hotel waar we tegen 3 uur aankomen. Ik schrijf dit liggend op bed. Mijn benen zijn in vergadering en ik sluit stiptheidsacties niet uit!

Morgen 23 km naar Villalazan. En overmorgen naar Zamora. Tenminste, als mijn benen niet in staking zijn.

Up and down to Villafranca de Duero

 

Detour along the Duero
Shade!
Beautiful stone bridge just before the killer climb!
Looking back from Toro

 

The Albergue in Castronuño may not be the Ritz, but it was excellent. Squeaky clean with 9 places in bunk beds and 2 bathrooms. Great showers and……heating! So I didn’t freeze to death and slept like a baby for 8 hours (Christian doesn’t snore, so he’s alive and kicking and sends his best wishes). Then a perfect hot shower. Too long of course and I kept Christian waiting.
It just takes some time for this old pilgrim to have all his stuff sorted out and placed in his backpack in the correct order. Oh well, we were on the go by 07:15. The first 8k go up and down and we arrive in Villafranca de Duero. This place has no less than two bars; Bar Bravo (closed) and Bar Avenida. And, believe it or not, we meet two pilgrims in the latter. They are Spaniards and I eagerly initiate a conversation. Their dialect, spoken with unprecedented speed, is too much for me. So I restrict myself to explaining that I’m holandés that Christian is alemán and that we’re doing the Levante. We exchange some further grunts, smile a lot and wish each other buén camino.

After this multilingual intermezzo, we still have 16k to go, the stage is basically flat except for the last 2k killer climb from the Duero valley up to Toro. We decide to do a slight detour which takes us further away from the road and closer to the Duero. Quite beautiful!

Then we can see Toro, on a steep mountain ridge. Beautiful view for tourists, but a scary thing for pilgrims, who by now are already close to exhaustion. We follow the river and then cross it via a beautiful stone bridge. Shortly thereafter the ascent starts. Climb rate 14% with temperatures of 30 degrees Celcius. I can’t keep up with Christian anymore and a couple of times I need to rest, leaning on my poles, to avoid instant cardiac arrest (kidding!). Then the last stretch to our hotel.

I’m writing this stretched out on my bed. My legs are in a meeting discussing work-to-rule actions.

Tomorrow 23k to Villalazan. The day after tomorrow to Zamora. That is if my legs are not on strike!