Je bekijkt nu 13 April – hmmm not so heroic

For an English version, please scroll down

De weersverwachting was vrij dramatisch, maar ik hoopte dat het, zoals zo vaak in Spanje, wel zou overwaaien. De route naar Albaida moet prachtig zijn, maar wel zwaar. Slechts 17.5 kilometer maar er staat volgens het boekje een tijd voor van 5.5 uur. Dat wordt dus weer pittig, maar men belooft fraaie vergezichten. De wekker gaat om 7 uur want vroeg starten is belangrijk. Als ik naar buiten kijk, zie ik een gordijn van regen. Geen buitje maar een Oud Hollandsche plensbui. Ik aarzel om er zo op uit te gaan. Ik stel mijn vertrek uit tot 9:30 uur in de hoop dat de verwachtingen bijtrekken. Op mijn 3 weer apps staat zonder uitzondering voor de hele dag een 100% regenkans bij 11 graden Celsius. Om 9:30 uur sta ik nog te twijfelen als ik een Whatsapp krijg van Ramón die zich afvraagt of het niet beter is als hij mij naar Albaida brengt. Dankbaar maar met knagend geweten stem ik in. Even later rijd ik met Ramón (en zijn stokoude vader, die blij is met dit verzetje!) in zijn reusachtige Mercedes  naar Albaida naar het bekende etablissement La Casona de Albaida. Vergane glorie (nou ja, glorie…) en ik krijg de suite aan de straatkant. Grappig genoeg alleen houten luiken; geen glas. De keus is dus donker en warm of licht en koud. Wel origineel! Ongeacht de optie is het erg lawaaierig. Inmiddels kan de blaf van alle honden in de straat al aardig onderscheiden.
Ik gebruik de middag om logies te regelen voor de komende dagen. Er is bitter weinig beschikbaar. Morgen zit ik nog goed, maar daarna? Het is Semana Sancta en het paasweekend dus alles zit bomvol. Ik maak ook nog een rondje door Albaida; het enige museum, het Segrelles Museum, en het Palacio de los Milán de Aragón zijn ferm gesloten. Dat geldt ook voor de mooie kerk daarnaast. Ik snap niet waarom overal waar ik kom alle kerken gesloten zijn.
Als ik op TripAdvisor kijk zie ik dat bijna alle restaurants dicht zijn. Het is nu 19 uur en het regent nog steeds onafgebroken.
Het was geen heldhaftige dag en mijn excuses aan iedereen die zich nu teleurgesteld van mij af wil wenden. Ik ga deze etappe ooit nog eens doen bij mild lenteweer net als de 11 km tussen Boxtel en Best die ik in 2019 per taxi aflegde wegens ernstige heupklachten! Beloofd!

Weather forecast for today was pretty dramatic, but I was hopeful that, as is so often the case in Spain, it would blow over. The stage to Albaida must be beautiful, so they say. But spicy! Only 17.5K to which they allotted 5.5 hours. Beautiful views are being promised too! The alarm pulls me out of bed by 7 a.m. so that I can have an early start. When I look outside I see a curtain of rain. Not just a shower but a biblical downpour! I don’t think it’s a good idea to go out with this rain and delay my departure to 9:30 a.m., hoping that things will get slightly better. All my 3 weather apps show without exception a 100% rain chance the entire day and temperatures of 11 degrees Celcius. At 9:30 I’m still considering the options when I receive a Whatsapp from Ramón who raises the question whether or not it’s a good idea to go out on the Camino and suggests that he drives me to Albaida. Grateful but with nagging conscience I accept his kind offer. Shortly thereafter I find myself with Ramón (and his ancient father, who is visibly pleased with this unexpected outing) in his huge Mercedes on my way to Albaida. I will stay in the world famous La Casona de Albaida, hahaha! Well, faded glory (hmmm, glory?) at best. My room has no glass windows, just wooden shutters. So the options are warm and dark or cold and light. Highly original! Noisy in both options and by now I can already distinguish the different barks of the neighboring dogs. I use the afternoon to arrange my lodgings for the coming days. Tomorrow is OK but after that things are very uncertain. There is simply not a lot available and with Semana Sancta and the upcoming Easter Weekend, my prospects of finding a place to stay are not very good.

I dare to go out for a stroll to visit the Segrelles Museum and the Palacio de los Milán de Aragón, the main sights of Albaida. Both are firmly closed and so is the adjacent church. I’m not sure why all churches I want to enter are closed.

TripAdvisor tells me that most restaurants on their list are closed on Wednesdays. And it is still incessantly raining.

It has not been an heroic day and I apologize to all of you who are disappointed and turning away from me. I will do this stage one day, on a mild and sunny day in spring. Just like the 11 km between Boxtel and Best (in Holland) which I had to do by taxi due to serious hip problems in 2019 on my first Camino.
Promised!