Je bekijkt nu 11 June: Honoring Guillermo Watt & Getting very close now!

For an English version, please scroll down

Omdat Wally’s man, Hans-Werner, pas vanavond laat in Santiago aankomt, gaan we vandaag niet in één ruk door naar Santiago. We lopen vandaag 20k naar Lavacolla en gaan dan zondagochtend vroeg de laatste 9k doen, zodat Hans-Werner ook getuige kan zijn van Wally’s glorieuze intocht. Erzja is er natuurlijk ook.

Vandaag staat in het teken van Guillermo Watt. Daar zit een verhaal aan vast. Guillermo Watt was een Engelse pelgrim die op 25 augustus 1993 stierf. Hij was toen nog maar 69 jaar oud en op weg naar Santiago. Bij Salceda, op één dag lopen van Santiago, ging het mis. Vandaag heb ik zijn monument aan de Camino bezocht. Dat bestaat uit een bronzen plaat met tekst en bronzen sandalen. De tekst luidt als volgt: “Guillermo Watt – Peregrino. Abrazo a dios a los 69 años a una jornada de Santiago el 25 de agosto 1993, año santo, vivas en Christo”.

Vrij vertaald: “Guillermo Watt – Pelgrim. Die God omhelsde op de leeftijd van 69 jaar, een dag van Santiago, op 25 augustus 1993, het heilige jaar, leef in Christus.”.

Na Guillermo’s overlijden heeft zijn dochter Ana Watt het plan opgevat om vanuit Jávea een nieuwe Camino op te zetten om hem te eren. Het heeft vele jaren gekost om dat te regelen, met de betreffende gemeentes, de provincies, de Camino opperbonzen, met bosbeheerders, boeren en God weet wie. Maar dat is gelukt en daarom is er de Camino del Alba en staat er sinds 2010 in Jávea een zandstenen zuil met een schelp en een pijl met de tekst “Santiago 1200”.  Het was deze zandstenen zuil die mij aanspoorde deze Camino te gaan lopen. Zonder dit alles had ik waarschijnlijk nooit het plan gehad om deze tocht te gaan lopen. Daarom een saluut aan Guillermo en Ana Watt.

We vertrekken niet heel vroeg omdat 20k goed te doen is. Bij Guillermo Watt’s monument houden we halt, ruimen wat rommel en verdorde bloemen op en liggen wat verse veldbloemen neer naast de bronzen sandalen. Er liggen veel keien met boodschappen ter ere van Guillermo, schelpen, linten, bidprentjes en kruisjes. Die laten we daar uiteraard.
Dan gaan we verder. Vandaag ook weer slechts een enkele pelgrim te zien. Mijn anticyclische strategie werkt goed! Het is weer een prachtige tocht. Veel door bossen met Eucalyptus bomen. Een heerlijke frisse geur, dus. Wellness!
De enige pestilentie zijn de peletons mountainbikers die geruisloos van achteren komen en, als ze vlak achter je zijn, “buén camino” in je oor schreeuwen om rakelings langs te scheuren. Vooral bergaf is dat levensgevaarlijk.

Ik worstel ook nog met probleem dat mijn langdurig pelgrimeren met Duitstaligen (Christian, Gerhard en Wally) weliswaar goed is voor mijn Duits maar dat ik tot mijn schrik bemerk dat ik nu Engels met een Duits accent spreek. Misschien kan ik nog een rol in een oorlogsfilm krijgen.

Oveigens taal noch teken van de Paus en de Koning. Zit hier meer achter?

The Guillermo Watt Monument
The bronze plate
The bronze sandals
The connection
Very few pilgrims on a beautiful stage
Wally
Only 15k to go!

 

Because Wally’s husband, Hans-Werner, will arrive late tonight in Santiago, we’re not pressing on to Santiago today. We will walk 20k to Lavacolla today and do the remaining 9k tomorrow morning so that Hans-Werner can witness Wally’s glorious arrival in Santiago! Erzja will be there too of course.

Today we honor Guillermo Watt. There is a story to that. Guillermo Watt was an English pilgrim who passed on 25 August 1993. He was only 69 years old at that time and on his way to Santiago. Near Salceda, just one day of hiking from Santiago, things went wrong. Today I visited his monument on the Camino. It consists of a bronze plate with text and a pair of bronze sandals.
The text reads: “Guillermo Watt – Peregrino, Abrazo a dios a los 69 años a una jornada de Santiago el 25 de agosto 1993, año santo, vivas en Christo.”

Roughly translated:”Guillermo Watt – Pilgrim, Who embraced God at 69 years of age, one day away from Santiago, the 25th of August 1993, holy year, live in Christ.”

After Guillermo’s death, his daughter Ana Watt decided that she wanted to honor het father by setting up a new Camino starting in Jávea. It took many years to make this work. Ana had to cut through a lot of red tape, dealing with municipal and provincial authorities, the Camino authorities, forest authorities, farmers and God knows who else. But she succeeded and because of that the Camino del Alba exists and a Tosca stone with a shell and an arrow with the words “Santiago 1200” can be seen in Jávea since 2010. It was this Tosca stone which called on me to walk this Camino. Without this I probably would never have considered to make this journey. I therefore salute Guillermo and Ana Watt.

We do not leave very early because 20k is very doable. We stop at the Guillermo Watt Monument, clear it from some rubbish and dead flowers and put some fresh flowers next to the bronze sandals. There are a lot of stones and pebbles with texts honoring Guillermo, as well as ribbons, shells, crosses and prayer cards. We leave those of course.

Then we move on. Today no pilgrims to be seen. My anti-cyclical strategy once again works out well! Again it’s a beautiful hike through forests full of Eucalyptus trees which produce a strong fresh odor. Pure wellness!
By now the large number of cyclists have become a real pest! They come in groups silently from behind with great speed and yell “buén camino” in your ears when speeding past you very closely. Downhill this is particularly dangerous!

I’m struggling with the problem that my prolonged pilgrimage with Germans (Christian and Gerhard, and now Wally of course) boosted my German to such an extent that I now find myself speaking English with a German accent. Maybe there’s a part for me in a war movie!

By the way not a word from the Pope or the King. Is there more going on?